Η Βιταμίνη B1 (Θειαμίνη) είναι μια υδατοδιαλυτή βιταμίνη με μια σειρά από οφέλη για την ανθρώπινη υγεία, καθώς ρυθμίζει τον ενεργειακό μεταβολισμό, υποστηρίζει το νευρικό σύστημα, ενισχύει την καρδιαγγειακή υγεία, έχει αντιοξειδωτική δράση και πολλά άλλα οφέλη.
Τι άλλο θα μάθουμε για τη Βιταμίνη B1 (Θειαμίνη);
Επωφεληθείτε από προϊόντα που περιέχουν Βιταμίνη B1!
Κωδικός προσφοράς για όλα τα προϊόντα
BLOG10
10% έκπτωση για όλα τα προϊόντα υγείας από την Cvetita Herbal
Περιγραφή
Η θειαμίνη (Βιταμίνη B1) είναι μια βασική θρεπτική ουσία που χρειάζονται όλοι οι ιστοί του σώματος για να λειτουργήσουν σωστά.
Η θειαμίνη (Βιταμίνη B1) είναι η πρώτη βιταμίνη από την ομάδα των Βιταμινών Β που ανακάλυψε η επιστήμη στα φλούδια του λευκού ρυζιού το 1912 και γι' αυτό προστέθηκε ο αριθμός B1 στο όνομά της.
Η θειαμίνη (Βιταμίνη B1) είναι σημαντική και για την παραγωγή του νευροδιαβιβαστή ακετυλοχολίνης και τη διατήρηση των νευρικών συνδέσεων στον ανθρώπινο εγκέφαλο.
Οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες χαρακτηρίζονται από διαφορετική δομή από τις λιποδιαλυτές και αυτό εκφράζεται στην έλλειψη κινητικότητας στα μόρια τους ή οι υδατοδιαλυτές δεν μεταφέρονται ανεξάρτητα και ελεύθερα.
Δοσολογία και Λήψη:
Λειτουργίες και Σημασία
Σημαντική για τη σύνθεση ενέργειας στο ανθρώπινο σώμα!
Πρώτα απ' όλα, το σώμα χρειάζεται θειαμίνη για να παράγει αδενοσίνη τριφωσφορική (ATP).
Σε αυτήν τη σχέση η Βιταμίνη B1 είναι θεμελιώδους σημασίας για τις διαδικασίες μεταβολισμού του Τριφωσφορικού Αδενοσίνη (ATP).
Το Τριφωσφορικό Αδενοσίνη (ATP) αποτελεί χημική μακρο-ενεργειακή ένωση (εν συντομία ένζυμο), η οποία αποτελείται από πλούσιους σε ενέργεια δεσμούς - συμπ. 3 βασικούς δεσμούς- αδενίνη, ριβόζη και φωσφορικό οξύ. Ή το Τριφωσφορικό Αδενοσίνη (ATP) είναι ενεργειακή "αποθήκη" του ανθρώπινου σώματος.
Τα μιτοχόνδρια αποτελούν διμεμβρανικά κυτταρικά οργανίδια, που έχουν κερδίσει το όνομα "μικρά ενεργειακά εργοστάσια", καθώς ο ρόλος τους συνδέεται με την παροχή συνεχών προμηθειών Τριφωσφορικού Αδενοσίνης, του κύριου μορίου που φέρει ενέργεια στα κύτταρα.
Στην παραγωγή του Τριφωσφορικού Αδενοσίνης χρησιμοποιείται ορισμένος όγκος χημικής ενέργειας. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται επίσης κυτταρική αναπνοή και πολλά από τα στάδιά της διεξάγονται ακριβώς στα μιτοχόνδρια. Η Βιταμίνη B1 είναι ζωτικής σημασίας για τον ανθρώπινο οργανισμό, καθώς η παρουσία επαρκούς ποσότητας αυτού του στοιχείου ενθαρρύνει την παραγωγή ενέργειας.
Βιοχημεία
Η Θειαμίνη (Βιταμίνη Β1) βρίσκεται στο ανθρώπινο σώμα ως ελεύθερη θειαμίνη και αρκετές φωσφορυλιωμένες μορφές:
- Θειαμίνη μονοφωσφική
- Θειαμίνη τριφωσφική
- Θειαμίνη πυροφωσφική (Θειαμίνη Διφωσφική)
Η Θειαμίνη πυροφωσφική (θειαμίνη διφωσφική) αποτελεί την ενεργό μορφή της θειαμίνης και δρα ως συμπαράγοντας για πολλαπλά ένζυμα που συμμετέχουν στον ενεργειακό μεταβολισμό.
Τέτοια είναι η μιτοχονδριακή πυροσταφυλική δεϋδρογονάση και τα συμπλέγματα άλφα-κετογλουταρικής δεϋδρογονάσης, καθώς και η κυτοσολική τρανσκετολάση, που συμμετέχουν στον υδατανθρακικό καταβολισμό.
Άλλα ένζυμα, όπως η πυροσταφυλική δεϋδρογονάση, συμμετέχουν στον λεγόμενο κύκλο του Krebs, που παρέχει ενέργεια στον οργανισμό.
Η τρανσκετολάση εκτελεί σημαντικό ρόλο στην πεντόζο-φωσφορική οδό, υπεύθυνη για την οξείδωση της γλυκόζης.
Η Θειαμίνη επηρεάζει κυρίως ευνοϊκά το νευρικό σύστημα, παίζοντας κεντρικό ρόλο στον εγκεφαλικό μεταβολισμό.
Είναι γνωστό ότι η γλυκόζη είναι το καύσιμο του εγκεφάλου. 30% της γλυκόζης σε αυτόν υφίσταται πλήρη οξείδωση μέσω του κύκλου του Krebs. Τα τρία προαναφερθέντα ένζυμα, εξαιρετικά σημαντικά για τον εγκεφαλικό μεταβολισμό, χρησιμοποιούν θειαμίνη πυροφωσφική ως συμπαράγοντα (80% όλης της θειαμίνης στο νευρικό σύστημα – κεντρικό και περιφερικό).
Το λεπτό έντερο απορροφά τη θειαμίνη και μέσω μεταφορικών μορίων την αφομοιώνει στο ήπαρ, την καρδιά και άλλους ιστούς. Το νευρικό σύστημα αποτελεί εξαίρεση, καθώς η θειαμίνη διαπερνά τον αιματο-εγκεφαλικό φραγμό και φτάνει στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό.
Αφού φτάσει στο κύτταρο, η θειαμίνη μεταφέρεται μέσω των μιτοχονδριακών και πυρηνικών μεμβρανών. Η έλλειψη μεταφορικών μορίων οδηγεί σε θειαμινο-εξαρτώμενη μεγαλοβλαστική αναιμία (μετάλλαξη στο SLC19A2).
Εξουδετερώνει Ελεύθερες Ρίζες
Τα αντιοξειδωτικά είναι μια ομάδα βιοχημικών ουσιών (χαμηλού μοριακού βάρους ενώσεις), που έχουν τεράστια συμβολή για τον οργανισμό, καθώς βοηθούν στην προστασία από οξειδωτικό στρες. Ο ρόλος των αντιοξειδωτικών είναι να μειώνουν την παραγωγή οξειδωτικών παραγόντων (ελεύθερες ρίζες, η παραγωγή των οποίων συνδέεται με τις φυσιολογικές διαδικασίες που εξελίσσονται στα κύτταρα).
Η Βιταμίνη B1 είναι ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό, που εξουδετερώνει επιτυχώς τη δράση των ελεύθερων ριζών και επιβραδύνει τις διαδικασίες γήρανσης των κυττάρων.
Έλλειψη και Ανεπάρκεια Βιταμίνης B1 στον Ανθρώπινο Οργανισμό
Η έλλειψη Βιταμίνης Β1 (Θειαμίνης) οδηγεί σε μείωση της δραστηριότητας αυτών των ενζύμων, που προκαλεί μειωμένη σύνθεση τριφωσφορικής αδενοσίνης (ATP) και αυτό προκαλεί έλλειμμα ATP σε ορισμένες περιοχές του εγκεφάλου και επακόλουθο κυτταρικό θάνατο.
Το επίπεδο του γαλακτικού οξέος στα εγκεφαλικά κύτταρα αυξάνει, οδηγώντας σε οξέωση σε αυτά. Η διαταραγμένη παραγωγή ακετυλο-συνενζύμου Α λόγω ανεπάρκειας οδηγεί σε διαταραχές στη σύνθεση εξαιρετικά σημαντικού νευροδιαβιβαστή όπως η ακετυλοχολίνη.
Η μειωμένη δραστηριότητα της άλφα-κετογλουταρικής δεϋδρογονάσης κατά την έλλειψη Θειαμίνης (Βιταμίνη Β1) διαταράσσει το σχηματισμό GABA, γλουταμικού και ασπαρτικού – άλλων σημαντικών νευροδιαβιβαστών. Η κετολάση είναι υπεύθυνη για τη σύνθεση αντιοξειδωτικών, καθώς και για την παραγωγή RNA ριβόζης.
Σύμφωνα με τον Brin, πρόοδος της ανεπάρκειας θειαμίνης σε 5 στάδια:
- Πρώτο στάδιο, αρχικό: Απώλεια Θειαμίνης (Βιταμίνη B1) στα ούρα.
- Δεύτερο στάδιο, βιοχημικό: Μειωμένη δραστηριότητα της τρανσκετολάσης.
- Τρίτο στάδιο, φυσιολογικό: Μειωμένη όρεξη, αϋπνία, αυξημένη ευερεθιστότητα, γενική φυσική δυσφορία.
- Τέταρτο στάδιο, κλινικό: Συμπτώματα χαρακτηριστικά της νόσου "beriberi" – πολυνευρίτιδα, βραδυκαρδία, περιφερικά οιδήματα, καρδιομεγαλία, οφθαλμοπληγία.
- Πέμπτο στάδιο, ανατομικό: Ιστοπαθολογικές αλλαγές σε κύτταρα καρδιάς και εγκεφάλου.
Απώλεια όρεξης
Ένα συχνό πρώιμο σύμπτωμα της ανεπάρκειας θειαμίνης είναι η απώλεια όρεξης. Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι η θειαμίνη παίζει σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της όρεξης. Η Βιταμίνη B1 συμβάλλει στον έλεγχο του "κέντρου κορεσμού", που βρίσκεται στον υποθάλαμο του εγκεφάλου. Όταν προκύψει ανεπάρκεια, η κανονική λειτουργία αυτού του κέντρου αλλάζει, γεγονός που σας κάνει να αισθάνεστε χορτασμένοι, και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε έλλειψη όρεξης (NCBI).
Κόπωση και εξάντληση
Ευερεθιστότητα
Μειωμένα Αντανακλαστικά (καθυστερημένα ή απόντα)
Αίσθηση μουδιάσματος στα χέρια και τα πόδια
Αίσθηση αδυναμίας στους μύες.
Βιταμίνη Β1 Αντενδείξεις
Η Θειαμίνη (Βιταμίνη Β1) είναι υδατοδιαλυτή βιταμίνη, γεγονός που την καθιστά ακίνδυνη ακόμη και σε μεγάλες δόσεις, επειδή τα νεφρά την αποβάλλουν από τον οργανισμό.
Βιταμίνη Β1 Κατά την Εγκυμοσύνη
Σύμφωνα με διάφορες μελέτες, κοντά στο 50% των εγκύων γυναικών εμφανίζουν ανεπάρκεια Βιταμίνης Β1, αλλά παρόλα αυτά σπάνια εμφανίζουν κλινικά σημεία.
Σε έγκυες με προϋπάρχοντα διαβήτη τύπου 2, διαβητικό διαβήτη εγκυμοσύνης ή αντίσταση στην ινσουλίνη, η πρόσθετη λήψη Βιταμίνης Β1 συνιστάται ιδιαίτερα, επειδή η Θειαμίνη βελτιώνει σημαντικά την ανοχή γλυκόζης, την παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας, καθώς και την κυτταρική ανάπτυξη.
Έτσι η Βιταμίνη Β1 (Θειαμίνη) μειώνει τον κίνδυνο συγγενών ανωμαλιών του εμβρύου, πρόωρου τοκετού, μεγάλου εμβρύου, νεογνικής υπογλυκαιμίας.
Η λήψη θειαμίνης κατά την εγκυμοσύνη διεγείρει την ενδομήτρια ανάπτυξη, μειώνοντας σοβαρά την πιθανότητα ενδομήτριας καθυστέρησης ανάπτυξης του μωρού.
Έχει διαπιστωθεί ότι οι βιταμίνες έχουν τεράστια σημασία για την ανάπτυξη του εγκεφάλου κατά τη διάρκεια της ενδομήτριας και μεταγεννητικής ζωής του μωρού – γεγονός που καθιστά τον εγκέφαλο ευάλωτο σε διατροφικές ανεπάρκειες. Η ποσότητα θειαμίνης στο ανθρώπινο σώμα είναι πολύ μικρή, γι' αυτό τα πρώτα συμπτώματα εμφανίζονται μετά από δύο έως τρεις εβδομάδες με διατροφικό καθεστώς φτωχό σε θειαμίνη.
Περιστατικό Ασθενούς: 24 ετών, Πρώτη Εγκυμοσύνη, 10 ε.κ.
Περιγράφεται περιστατικό σοβαρής υπερέμεσης κυούντων (πολλαπλοί έμετοι με ναυτία, έλλειψη όρεξης κ.λπ.), που διαρκεί περισσότερο από 40 ημέρες.
Παρά την επαρκή θεραπεία (αναπλήρωση υγρών, αντιεμετικά, διαλύματα γλυκόζης), η κατάσταση της εγκύου χειροτερεύει και αναπτύσσει αφασία (απώλεια ομιλίας), αταξία (διαταραγμένος συντονισμός), νυσταγμό, διανοητική σύγχυση, ταχυκαρδία, υπέρταση.
Η ασθενής καταρρέει σε κώμα πριν από τον τοκετό. Αρχίζουν εγχύσεις διαλυμάτων γλυκόζης και Θειαμίνη B1 300mg/ημερησίως παρεντερικά. Σε τρεις ημέρες η κατάσταση της ασθενούς βελτιώνεται σημαντικά.
Αταξία και αφασία παραμένουν αμετάβλητες.
Οι γιατροί συνεχίζουν τη θεραπεία με Θειαμίνη κατά σχήμα (συνδυασμός ενδομυϊκής και από του στόματος εφαρμογής) και Φολικό οξύ 10 mg ημερησίως για άλλες 25 ημέρες και ανακάμπτει πλήρως. Γεννά ζωντανό και υγιές μωρό.